Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

12 Days of Christmas...

... από τους Straight No Chaser,

ένα φωνητικό γκρουπάκι που φτιάχτηκε το 1996 σ' ένα πανεπιστήμιο στην Ιντιάνα...
Έτσι, για να μπαίνουμε από νωρίς στο κλίμα των ημερών...

Παίζει να είναι το ωραιότερο κωμικό medley που έχω ακούσει, με διάφορα χριστουγεννιάτικα κομμάτια να παρελαύνουν, και τον Rudolph The Red Nosed Reindeer σε εμφάνιση έκπληξη...



Ψάξτε τους...
Αξίζει.

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

Hosted by...

...Toymaker.
Ο παιχνιδούλης γράφει gothic παραμύθι, κι εγώ του γράφω νοτούλες.

Τελευταία η μουσική μου βρίσκει σπιτάκι και πολύ μ' αρέσει...
Κι αφού αρέσει και στον παιχνιδούλη, νομίζω οτι είμαστε καλά...

Μέχρι τα Χριστούγεννα διαβάζουμε:
Οι Φύλακες


Παιχνιδούλη, ευχαριστώ για τη φιλοξενία...

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

Il était une fois la vie...

Μπορεί χτες να έπαθα το σοκ με τη Ντόρα την εξερευνήτρια, αλλά σήμερα συνήλθα. Και ξετρύπωσα ένα παλιό αγαπημένο. Όταν πρωτοάκουσα αυτό το τραγουδάκι από τους τίτλους ήμουν κάπου μεταξύ πέντε και δέκα χρονών, κι από τότε δεν έχει σταματήσει να στριφογυρίζει μες στο κεφάλι μου. Ούτε ο Maestro, ο καλοκάγαθος παππούλης με την τεράστια άσπρη γενειάδα πού ελέγχει τον εγκέφαλο˙ δε νομίζω να υπάρχει κάποιος που να μην τον θυμάται. Παραγωγής 1986 λοιπόν:


Il était une fois la vie...
Μια φορά κι έναν καιρό, η ζωή...

Ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια, λεμφοκύτταρα, αιμοπετάλια, άλατα, σάκχαρα, ιοί, μικρόβια, ένζυμα, ορμόνες, αντισώματα και άλλα πολλά να τριγυρνούν μέσα σε φλέβες και αρτηρίες, να κάνουν roller coaster στα νεφρά και να παίζουν ποδόσφαιρο με μπαλίτσες οξυγόνου...



La vie

La vie, la vie, la vie, la vie
La vie, la vie, la vie, la vie

Et voici la vie
(La vie, la vie)
La belle vie toute pressée d'éclore
Le monde nous convie
(Voici la vie)
A de nouvelles aurores
Et nous donne des lendemains qui chantent
Et l'soleil qui nous éblouit
L'air vif nous enchante
Nous emplit de joie et de vie

La vie, la vie, la vie, la vie
La vie, la vie, la vie, la vie

Et voici la vie
(La vie, la vie)
La belle vie qui coule dans nos veines
Laissons là nos soucis
(Voici la vie)
Que la joie souveraine
Emporte les flots de notre sang
Dans un rythme étourdissant
Qui donne à tous l'envie
D's'éclater et d'chanter
La vie

La vie, la vie, la vie, la vie
La vie, la vie, la vie, la vie

Et voici la vie
(La vie, la vie)
La belle vie qui s'écoule sereine
Relevons le défi
D'en faire hymne à la joie
La vie

La vie, la vie, la vie, la vie
La vie, la vie, la vie, la vie
Et voici la vie ...

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

Reinventing Surealism...


Κυριακή, 9 Νοεμβρίου, (σήμερα δηλαδή) ώρα δέκα το πρωί... Στο Star Channel (που μεγάλη τιμή του κάνω που το γράφω με κεφαλαίο) παίζει Ντόρα, τη μικρή εξερευνήτρια. Της οποίας ποτέ δεν κατάλαβα το λόγο μετάφρασης στα Ελληνικά και τοποθέτησης στην πρωινή παιδική ζώνη... Anyway...

Η Ντόρα που λέτε, ήταν στη χώρα του παραμυθιού και έπρεπε να γίνει πριγκίπισσα, το οποίο όπως είπε "δεν είναι καθόλου εύκολο" , άποψη με την οποία θα συμφωνήσω αν η μαμά δεν τρώει πρωί, μεσημέρι, βράδυ παντεσπάνι και ο μπαμπάς δε ρίχνει δεκαεφτάμιση αποκεφαλισμούς με το "καλημέρα σας". Σκοπός όλου αυτού ήταν να αγκαλιάσει μια κοιμισμένη μαϊμού, για να την ξυπνήσει, την οποία είχε κοιμήσει η κακιά μάγισσα με μια μαγεμένη μπανάνα (υπονοούμενο για την αποχαύνωση που προκαλεί η προσκόλληση σε πάσης φύσεως "μπανάνες"... )

Περπατάει λοιπόν η Ντόρα στην κοιλάδα του Χειμώνα, περικυκλωμένη από κακούς χιονάνθρωπους, ύπουλες χιονόμπαλες και κακιασμένα σύννεφα καταιγίδας... Και θυμάται οτι ο γίγαντας της έδωσε ένα πουγκί ηλιαχτίδες... (υπονοούμενο οτι πάντα ένας νταής θα σε ξελασπώσει όταν τα βρεις σκούρα)

- Πού είναι το πουγκί;
- [παύση 10 δευτερολέπτων]
- Στο σακίδιο
- [παύση άλλων δέκα δευτερολέπτων}
- Ναι! Στο σακίδιο
- [Ύπουλη παύση δέκα δευτερολέπτων]
- Πες "σακίδιο"!
- [Αναμενόμενη παύση δέκα δευτερολέπτων]

Και ξαφνικά η οθόνη γίνεται πράσινη (μήνυμα υποστήριξης των οικολόγων, του πασόκ, και της BP - παύλα - προώθηση του εμπορίου σμαραγδιών) κι ένα χαμογελαστό σακίδιο κάθεται στη μέση, ανοίγει, και αραδιάζει πολύχρωμα πουγκιά (μήνυμα υποστήριξης των ομοφυλόφιλων σακιδίων) . Κι εκεί που νόμιζα οτι τα είχα δει όλα, το πουγκί μου απευθύνει το λόγο σε σουρεάλ ύφος και με παιχνιδιάρικη διάθεση:

- Πού είναι οι ηλιαχτίδες;
- Είναι... Στο "ΜΠΛΟΥ" πουγκί; (πρώτο σοκ)
[φωνές απ' το υπερπέραν: "Όοοχιιιιι..."]
- Είναι... Στο "ΓΙΕΛΟΟΥ" πουγκί; (δεύτερο σοκ)

Κι εκεί ήρθε το βαρύ χτύπημα της μοίρας να με αποτελειώσει... Μαζί με τις φωνές απ' το υπερπέραν, ακούστηκε κι ένα μούλικο σε κάποιο κοντινό διαμέρισμα να σκούζει "ΝΑΙΑΙΑΙΑΙ...!" σε ντεσιμπέλ τρυπήματος τυμπάνου, με μια ηδονή απέραντης ευτυχίας, μια έξαψη απρόσμενης ανακάλυψης, μια τέρψη γαργαλιστικής ευχαρίστησης, μία - φούντωση - μια - φλόγα - έχω - μέσα - στην - καρδιά - ΟΠΑ! , το οποίο με έπιασε στον ύπνο σε τέτοιο βαθμό ώστε σχεδόν δεν πρόσεξα ότι το σακίδιο με κοίταζε αυστηρά και με διέταζε να πω "ΓΙΕΛΟΟΥ"...

Αμέσως μετά η Ντόρα έβγαλε απ' το σακίδιο το πουγκί, και απ' το πουγκί έναν ήλιο, ο οποίος με το που έσκασε μύτη ήθελε να πω "ΧΟΤ" (εκπαίδευση της απανταχού πιτσιρικαρίας στην κάλυψη του 50% των διαλόγων του msn όταν κλείσουν τα δεκατέσσερα) , αλλά αυτό δε χρειάζεται να το αναλύσω, γιατί το θέμα ήταν το μούλικο από δίπλα...

Προσωπικά ήμουν με το μέρος της μάγισσας, γιατί είχε στυλ, και τραγουδούσε και πολύ καλύτερο τραγουδάκι, ενώ η Ντόρα έλεγε κάτι σε Salsa, Mambo, και δε συμμαζεύεται... Άσε που τόση ώρα δε γύρισε ποτέ να μου πει: "ΠΕΣ ΓΚΡΙΝ" , "ΠΕΣ ΡΕΝΤ" , "ΠΕΣ ΑΥΓΟΤΑΡΑΧΟ"...

Άι γουάντ θάντερκατσ εντ στρουμφάκια, εντ άι γουάντ δεμ νάου!