Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2009

Glass...

Μερικές νύχτες φοράνε ένα πέπλο μοναξιάς. Γεμίζουν τον αέρα με μια υποψία μελαγχολίας, άγνωστης προέλευσης, και όσο και να τις ρωτάς, δε θα σου πουν από πού έρχεται. Δεν αισθάνεσαι άσχημα. Δε σου λείπει κάτι. Απλά κάτι δεν είναι όπως θα έπρεπε να είναι. Κάτι τρέχει. Είναι αυτές οι νύχτες που φοράς τα ζεστά ρούχα κι όχι τα όμορφα. Που μαγειρεύεις για το στομάχι κι όχι για τον ουρανίσκο. Που απλά υπάρχεις. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Ζεις. Υπάρχεις. Καταλαμβάνεις χώρο. Μόνο. Κάθε πέντε λεπτά η ίδια σου η αναπνοή σε ανατριχιάζει. Τα ακουστικά σου σου τραγουδάνε, και το ίδιο κομμάτι που εδώ και 3 μέρες σου έφτιαχνε το κέφι, τώρα απλά σε ναρκώνει. Στολίζεις το τραπέζι σου μ' ένα ποτήρι κρασί. Τέτοιες νύχτες το ζητάνε. Μερικές φορές είναι και ο μόνος τρόπος να τις καταλάβεις, να τις ξεχωρίσεις απ' τις υπόλοιπες. Το λαχταράς. Κλείνεις τα μάτια και αναπνέεις. Απ' το μυαλό σου περνάνε όλα και τίποτα. Έχεις την εντύπωση ότι διαλύεσαι, ότι εξαϋλώνεσαι, ότι ολόκληρη η ύπαρξή σου εξαφανίζεται, όμως οι αισθήσεις σου λειτουργούν πολύ δυνατότερα. Η κολώνια σου ξεθυμαίνει και σου τρυπάει τα ρουθούνια. Στηρίζεις το κεφάλι με το χέρι σου, και νιώθεις τα δάχτυλά σου στο μέτωπο, ένα προς ένα να ξυπνούν τους νευρώνες σου. Μια κουρασμένη νιρβάνα. Μια τέλεια ισορροπία ευδαιμονίας και κατάθλιψης. Με μια κουταλιά κούρασης στο πλάι, έτσι, για να γεμίσει το πιάτο. Οι κινήσεις σου είναι αργές. Όχι επειδή δεν μπορείς διαφορετικά, αλλά επειδή έτσι θέλεις. Έτσι αρμόζει στην περίσταση. Και μεταξύ τσιγάρου και αναπτήρα, ανοίγεις τα συρτάρια της μνήμης σου. Και ρίχνεις κλεφτές ματιές σε πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις που πιάνουν σκόνη τόσα χρόνια. Όχι απαραίτητα σημαντικά. Όχι πράγματα που σε καίνε. Απλά πράγματα που φτιάχνουν το εγώ σου. Αν αυτό είναι που λένε "περνάει η ζωή σου μπροστά απ' τα μάτια σου", θα απογοητευτώ πολύ όταν πεθάνω. Τρεισίμιση η ώρα. Άδειασε και το ποτήρι μου. Καληνύχτα.

9 σχόλια:

xipasmenos είπε...

Επίσης το συναίσθημα της απογοήτευσης και απαισιοδοξίας χωρίς να έχεις την παραμικρή ιδέα γιατί!!!

Πρέπει να χεις ορωσκόπο στον 12ο σου οίκο μάλλον......τελείως ψυχοσωματική κατάσταση.

b|a|s|n\i/a είπε...

καλημέρα! με ένα χαμόγελο! τι άλλο να πω πέρα από πολλά θαυμαστικά. για αυτό το ποτήρι. που είναι τόσο γεμάτο.

ProFyLaKtiKo είπε...

awwwwww, i think that you need a hug...

σε κατανοώ απόλυτα πάντως. είναι από αυτές τις νύχτες που απλά κάτι σου λείπει χωρίς να ξέρεις τι είναι. από αυτές τις νύχτες που δε θες να πας να κοιμηθείς γιατί νιώθεις πως θες να κάνεις και κάτι ακόμα. που σου ρχεται ένα δάκρυ αλλά δεν τρέχει. που που που..

φιλάκια καλό μου

tovene592 είπε...

μπάσταρδες νύχτες. απλά κάτι σε τρώει. και όλα να τα έχεις νιώθεις ότι κάτι σου λείπει. πόσο μάλλον αν δεν

MAD είπε...

το χειρότερο είναι να σου λείπει κάτι που δεν ξέρεις

τότε πίνεις από το ποτήρι. αν ξέρεις τι σου λείπει πίνεις από το μπουκάλι

*ΚΑΙ διαφοροδιάγνωση παρακαλω

πάρε και μια αγκαλιά από μένα

mahler76 είπε...

μωρό τι έπαθες???

Olgathina ♥✿♥ είπε...

Γειά σου Dante!
Ψάχνοντας να βρω κάτι άλλο, έπεσα πάνω στην προσευχή για τον frappe και μου έφτιαξες την μέρα!
Να είσαι καλά .. και δεν θέλω απαισιοδοξες σκέψεις !!
Εηηη ... Έχει ήλιο στην Θεσσαλονίκη σήμερα!
Χαμογέλα!!!
( .. και κόψε τον frappe το βράδυ :) )
Όλγα

Hfaistiwnas είπε...

Καλημέρα Αγαπητέ!
Αισιοδοξία να υπάρχει, μπορεί να νομίζεις ότι δεν πάει άλλο, αλλά ουσιαστικά να είσαι πάνω στην αλλαγή μιας κατάστασης.. κάτι τέτοιο θα είναι..

Dante είπε...

...νύχτα ήταν... και πέρασε...